Przegląd szczepionek przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego ➡️ Wyniki 2022 r.

Szczepionka przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego (Respiratory Syncytial Virus Vaccine Reviews)

RSV (Respiratory Syncytial Virus) jest jedną z głównych przyczyn ostrych chorób układu oddechowego u niemowląt i osób starszych. W samych Stanach Zjednoczonych wirus ten jest przyczyną hospitalizacji co najmniej 177 000 starszych osób dorosłych rocznie, z których 14 000 umiera z powodu infekcji.

RSV powoduje, że około 3 miliony dzieci poniżej piątego roku życia jest hospitalizowanych, z szacowanych 33 milionów przypadków rocznie. Spośród tych dzieci około 120 000 umiera co roku z powodu powikłań związanych z zakażeniem. 

Statystyki te wskazują na ogromne obciążenie chorobowe wirusem syncytialnym układu oddechowego, dlatego tak ważne jest opracowanie odpowiedniej szczepionki. Ale czy obecnie dostępne są jakiekolwiek możliwości uodpornienia na RSV? Czytaj dalej, aby dowiedzieć się, co to jest wirus syncytialny układu oddechowego, jak sobie z nim radzić i jakie są obecnie zatwierdzone możliwości uodpornienia na RSV. 

Co to jest wirus syncytialny układu oddechowego (RSV)?

Wirus syncytialny układu oddechowego( RSV ) jest patogenem, który powszechnie wywołuje ostre choroby układu oddechowego. Atakuje płuca i drogi oddechowe prowadzące do i z płuc. 

Chociaż wirus może zaatakować i zaatakować ludzi w każdym wieku, to niemowlęta, małe dzieci poniżej piątego roku życia i starsi dorośli, zwłaszcza z wcześniejszymi schorzeniami, są najbardziej narażeni na zakażenia RSV i związane z nimi powikłania. 

Co to jest RSV?

Wirus ten zwykle powoduje łagodne objawy podobne do zwykłego przeziębienia. Większość osób zakażonych wirusem syncytialnym dróg oddechowych wraca do zdrowia w ciągu tygodnia lub dwóch, jednak pozostałe osoby często wymagają hospitalizacji i odpowiedniego leczenia. 

Wirus RSV jest zazwyczaj poważniejszy, a nawet śmiertelny dla niemowląt poniżej piątego roku życia i starszych dorosłych. Obie grupy osób mogą znaleźć się w krytycznym położeniu w wyniku zakażenia wirusem RSV, jeśli cierpią na istniejące schorzenia. 

Często zakażenie RSV wiąże się z innymi zagrażającymi życiu stan ami, które pojawiają się po ataku RSV. Jest on najczęstszą przyczyną zapalenia płuc (infekcja płuc) i oskrzeli (zapalenie dolnych dróg oddechowych) u dzieci poniżej drugiego roku życia w Stanach Zjednoczonych.

Ostre zakażenia układu oddechowego wywołane przez wirus syncytialny układu oddechowego są główną przyczyną zachorowalności i zgonów dzieci poniżej 5 roku życia na całym świecie. Według szacunków światowych RSV jest przyczyną około 0,3 miliona zgonów małych dzieci rocznie. Większość z tych zgonów odnotowuje się w krajach o niskich dochodach. 

Streszczenie 

Nazwa wirusa  Wirus syncytialny układu oddechowego (RSV)
Dostępna szczepionka  Nie ma jeszcze zatwierdzonej szczepionki
Sposób transmisji  Przenosi się przez kontakt z kropelkami z nosa i gardła osób zakażonych podczas kichania lub kaszlu.
Leczenie  Pacjenci hospitalizowani mogą wymagać tlenu, wentylacji mechanicznej lub intubacji w celu podtrzymania oddychania.
Warunki pokrewne Zapalenie płuc, astma, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) i zastoinowa niewydolność serca
Idealni kandydaci do szczepień  Starsi dorośli z przewlekłymi chorobami i dzieci, zwłaszcza poniżej piątego roku życia.
Objawy zakażenia  Początkowe objawy RSV to przekrwienie, gorączka, ból gardła, katar i kaszel. Zakażone niemowlęta mogą stać się zmęczone, drażliwe i mieć problemy z oddychaniem.

Co to jest szczepionka przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego?

Co to jest szczepionka przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego? Szczepionka przeciwko RSV jest szczepionką, która pomaga zapobiegać zakażeniom wirusem syncytialnym układu oddechowego. Nie licencjonowane Szczepionka przeciwko RSV nie istnieje, ale różne firmy farmaceutyczne i biotechnologiczne opracowują możliwości uodpornienia się na wirusa. 

Prace nadszczepionką przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego rozpoczęły się w latach 60. ubiegłego wieku i zostały przerwane po nieudanym starcie. Początkowe testy szczepionki wywołały ciężką reakcję zapalną płuc, która spowodowała śmierć dwóch niemowląt uczestniczących w projekcie. W związku z tym na kilka lat zaprzestano wszelkich prób opracowania szczepionki przeciwko RSV. 

Niepowodzenie pierwszej szczepionki wzbudziło obawy co do jej bezpieczeństwa i ewentualnej skuteczności, co utrudniło opracowanie alternatywnych szczepionek przeciwko wirusowi. 

Na szczęście naukowcy nadal starają się lepiej zrozumieć działanie wirusa syncytialu oddechowego. Wydaje się, że wysiłki te przyniosły efekty, ponieważ w ostatnich latach rozpoczęto badania kliniczne nad wieloma kandydatami na szczepionki. Wiele z tych potencjalnych szczepionek jest już prawie gotowych do badań na ludziach i czeka jedynie na zatwierdzenie przez urzędy.

Jak dotąd opracowane różnymi metodami szczepionki kandydackie przyniosły obiecujące wyniki, rzucając światło na przyszłość profilaktyki RSV. Szczepionki te działają inaczej niż oryginalne szczepionki opracowane w latach 60. ubiegłego wieku. Wyniki różnych testów wskazują na możliwość opracowania w niedalekiej przyszłości działającej szczepionki przeciwko RSV dla niemowląt i małych dzieci.

Dlaczego szczepionka przeciwko RSV została opóźniona?

Od lat 60. ubiegłego wieku, kiedy to podjęto pierwszą próbę stworzenia szczepionki przeciwko RSV, minęło kilkadziesiąt lat. Do tej pory nie zatwierdzono żadnej szczepionki przeciwko RSV ani wirusowi syncytialnemu układu oddechowego. Dlaczego po raz pierwszy od tak długiego czasu opracowuje się liczne szczepionki? 

Wirus ten wywołuje odpowiedź immunologiczną, która znacznie różni się od odpowiedzi innych znanych wirusów. Choć może nie jest to główna przyczyna tragicznego niepowodzenia pierwszej szczepionki przeciwko RSV w latach 60. ubiegłego wieku, utrudniło to opracowanie skutecznej szczepionki.

Dlaczego szczepionka przeciwko RSV została opóźniona?

W przeciwieństwie do wielu powszechnie występujących wirusów, RSV posiada naturalną adaptację chroniącą go przed ogólnoustrojową odpornością organizmu. Może on omijać większość ogólnoustrojowych mechanizmów odpornościowych ofiary, ponieważ przebywa głównie poza organizmem.

To przystosowanie sprawia, że wirus ten jest dość odporny na ataki w porównaniu z innymi patogenami, takimi jak wirus morbillivirus (wirus wywołujący odrę). Jeśli ten ostatni zainfekuje organizm, układ odpornościowy rozpoznaje go i wytwarza trwałą odporność na jego działanie. 

Z drugiej strony, jeśli wirus syncytialu oddechowego zainfekuje organizm, nie będzie w nim pamięci immunologicznej, która rozpoznałaby go przy następnym ataku. Dlatego w przyszłości można zarazić się wirusem i zachorować. 

Ta taktyka unikania wirusa RSV jest częściowo powodem, dla którego tak długo trwało zrozumienie, jak stworzyć trwałą ochronę przed RSV. Mimo to naukowcy są obecnie bardzo optymistycznie nastawieni do przyszłości szczepień przeciwko RSV, ponieważ w ciągu ostatnich kilku lat dokonano kilku znaczących przełomów. 

W idealnym przypadku naukowcy musieli przeprowadzić dokładne badania, aby znaleźć rozstrzygający sposób podejścia do kwestii szczepionki. Ten długotrwały proces zaowocował dziesiątkami badań nad szczepionką przeciwko RSV o dużym potencjale. 

Jakie szczepionki przeciwko RSV są obecnie opracowywane?

Obecnie trwają prace nad trzema różnymi rodzajami szczepionek przeciwko RSV. Klasyfikacja ta wynika ze strategii stosowanych przy opracowywaniu szczepionek. 

Typ 1: białko F wirusa

Pierwszy rodzaj immunizacji przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego polega na zastosowaniu białka F wirusa u kobiet w ciąży w celu przeniesienia ochrony na nienarodzone dziecko. 

Strategia ta polega na domięśniowym podawaniu białka F wirusa przyszłym matkom w określonym czasie ciąży. Białko to ma na celu zwiększenie odpowiedzi przeciwciał matki, które następnie są przekazywane nienarodzonemu dziecku. 

Podanie tej szczepionki powinno nastąpić w określonym czasie, aby zapewnić optymalną ochronę. W idealnym przypadku powinno to nastąpić na tyle wcześnie, aby uchronić dziecko przed infekcjami.

Naukowcy zamierzają również stosować tę szczepionkę u pacjentów w podeszłym wieku, u których występuje ryzyko zakażeń RSV

Typ 2: Szczepionka zawierająca żywe atenuowane wirusy

Drugi typ szczepionki jest podobny do większości szczepionek dostępnych obecnie na rynku. Polega ona na wprowadzeniu do organizmu pacjenta żywego, atenuowanego wirusa za pomocą genów. Ten typ szczepionki jest przeznaczony dla małych dzieci. 

Jest to obecnie najbardziej rozpowszechnione podejście stosowane przez wiele firm farmaceutycznych i biotechnologicznych.

Typ 3: Szczepionka z przeciwciałami monoklonalnymi

Ostatni typ szczepionki opracowany do stosowania przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego polega na wykorzystaniu przeciwciała monoklonalnego do atakowania powierzchni nabiałku F wirusa u niemowląt po urodzeniu.

Podejście to określa się mianem odporności biernej, ponieważ z technicznego punktu widzenia nie jest to szczepionka, lecz forma ochrony przed uciekającym wirusem. Obecnie niektóre firmy biotechnologiczne wykorzystują to podejście do opracowania wyłącznej terapii przeciwko RSV dla dzieci z grupy wysokiego ryzyka.  

Niektórzy naukowcy twierdzą, że ochrona ta jest bardzo silna i zalecana dla wszystkich niemowląt, a nie tylko dla tych, u których występuje wysokie ryzyko zachorowalności i śmiertelności z powodu RSV. 

Szczepionki przeciwko RSV w przygotowaniu

W pracach nad szczepionką przeciwko RSV odnotowano znaczący postęp. Różni autorzy szczepionek ze znacznym powodzeniem zgłaszają ochotników do badań klinicznych nad badanymi szczepionkami przeciwko RSV. 

W jednym z badań grupie zdrowych ochotników podawano szczepionkę w postaci kroplówek do nosa. Argumentem przemawiającym za takim podejściem jest skłonienie układu odpornościowego do rozpoznawania wirusa w nosie, ponieważ to właśnie przez nos dochodzi do prawdziwych infekcji. 

Szczepionki przeciwko RSV w przygotowaniu

Uzyskanie odpowiedzi organizmu na szczepionkę wkraplaną do nosa byłoby doskonałym sposobem na uzyskanie lepszej odpowiedzi ochronnej. W badaniach wykorzystano kombinację białka RSV i wirusa Sendai, patogenu występującego u myszy, który może replikować się u ludzi, nie wywołując choroby. 

Te konkretne badania stanowią przykład badań bezpieczeństwa przeprowadzonych w celu sprawdzenia i wykazania profilu bezpieczeństwa szczepionki. Pomagają one również zilustrować zdolność układu odpornościowego biorcy do wytworzenia silnej odpowiedzi przeciwciał przeciwko białku F RSV, gdy już je dostrzeże.

Po pomyślnym przejściu testów bezpieczeństwa na zdrowych osobach dorosłych, które wcześniej były narażone na kontakt z wirusem, szczepionka może przejść do badań na dzieciach. W tej ostatniej fazie naukowcy badają zachowanie się szczepionki i jej odpowiedź immunologiczną u dzieci. 

Kto jest idealnym kandydatem do szczepienia przeciwko RSV?

Szczepionka przeciwko wirusowi syncytialnemu układu oddechowego jest przeznaczona przede wszystkim dla dzieci poniżej 6 miesiąca życia, ponieważ są one podatne na ciężką postać choroby RSV. Szczepionka jest podawana niemowlętom w tym wieku za pośrednictwem matki. 

Takie podejście do szczepienia wiąże się z problemem obecności przeciwciał matczynych, które mogą potencjalnie zmniejszyć skuteczność szczepionki. Alternatywą byłoby opóźnienie wieku szczepienia o kilka miesięcy; nie jest to najbardziej zalecana alternatywa, ponieważ większość pierwotnych zakażeń RSV występuje we wczesnym okresie życia niemowlęcia.

Kto jest idealnym kandydatem do szczepienia przeciwko RSV?

Opóźnienie uodpornienia może oznaczać dopuszczenie do wystąpienia wielu możliwych do uniknięcia zakażeń. W związku z tym eksperci zalecają ustanowienie takiego okresu szczepień, w którym szczepienie będzie możliwe zanim wystąpi większość zakażeń, a wpływ przeciwciał matczynych będzie minimalny. 

Obecnie szczepienie matki w celu przeniesienia ochrony na noworodka jest nadal przedmiotem badań. 

Lepsze zrozumienie dynamiki przeciwciał jest niezbędne do podjęcia decyzji o odpowiednim wieku szczepienia u noworodków. 

Warto jednak zauważyć, że ten dylemat dotyczy tylko jednego typu szczepionki. Biorąc pod uwagę wszystkie dostępne typy szczepionek, wszystkie grupy osób o zwiększonym ryzyku zakażeń RSV są idealnymi kandydatami do szczepienia. 

Kto i w jaki sposób zaraża się wirusem RSV?

Kto i jak zaraża się RSV

Do osób o zwiększonym ryzyku ciężkich zakażeń RSV należą dzieci poniżej 5 roku życia i starsi dorośli, zwłaszcza z istniejącymi schorzeniami. 

Trwają badania nad szczepionkami dla osób starszych, dzieci i dorosłych, ze szczególnym uwzględnieniem kobiet w ciąży. Szczepionki przeciwko krztuścowi i grypie są obecnie zalecane kobietom w ciąży w wielu przypadkach częściowo po to, aby pomóc w przeniesieniu ochrony na nienarodzone dzieci. 

Tymczasem u większości osób, które zachorowały na syncytialną infekcję dróg oddechowych, choroba przebiega łagodnie i mogą one wyzdrowieć w ciągu tygodnia lub dwóch. 

Jednak u osób z grupy wysokiego ryzyka istnieje większe prawdopodobieństwo rozwoju ciężkiego zakażenia RSV, wymagającego hospitalizacji. Dwie podstawowe infekcje wywoływane przez wirusa to zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc - obie te choroby mogą zagrażać życiu. 

W niektórych przypadkach zakażenie RSV może pogorszyć istniejące przewlekłe problemy zdrowotne. Wyjaśnia to, dlaczego osoby z takimi schorzeniami są uważane za grupę wysokiego ryzyka. W każdym razie zakażenia są zwykle poważniejsze u starszych dorosłych i dzieci.

Dorośli w starszym wieku z przewlekłymi chorobami 

Każdego roku w samych Stanach Zjednoczonych z powodu zachorowań związanych z RSV hospitalizowanych jest co najmniej 177 000 starszych osób dorosłych. Co roku odnotowuje się około 14 000 zgonów z tego powodu, których można by uniknąć dzięki odpowiednim szczepieniom. 

Wśród starszych osób dorosłych o podwyższonym ryzyku zakażeń RSV są osoby w wieku 65 lat i starsze, osoby z przewlekłymi chorobami płuc lub serca oraz osoby z osłabionym układem odpornościowym. 

Niemowlęta i małe dzieci 

Z powodu zakażenia wirusem RSV w Stanach Zjednoczonych hospitalizowanych jest rocznie około 58 000 dzieci poniżej piątego roku życia. Ryzyko zakażenia RSV różni się w zależności od grupy dzieci, przy czym następujące grupy są najbardziej narażone na ciężką chorobę spowodowaną wirusem. 

  • Niemowlęta w wieku 6 miesięcy i młodsze
  • Wcześniaki
  • Dzieci poniżej 2. roku życia z wrodzoną wadą serca lub przewlekłą chorobą płuc
  • Dzieci cierpiące na zaburzenia nerwowo-mięśniowe, np. mające trudności z połykaniem lub oczyszczaniem wydzieliny śluzowej
  • Dzieci z osłabionym układem odpornościowym

Prawie wszystkie dzieci zapadają na zakażenie wirusem syncytialnym układu oddechowego przed ukończeniem drugiego roku życia. Infekcja często powoduje łagodną, przypominającą przeziębienie chorobę. Wirus ten jest jednak najczęstszą przyczyną poważnych chorób, takich jak zapalenie oskrzeli i płuc lub infekcja płuc. 

Podobnie jak dorośli, niektóre dzieci wymagają hospitalizacji z powodu tych zakażeń. Pacjenci hospitalizowani mogą wymagać tlenu, wentylacji mechanicznej lub intubacji w celu ułatwienia oddychania. 

Mimo że na wirusa nie ma zatwierdzonej szczepionki i u niektórych pacjentów może on zagrażać życiu, w większości przypadków można mu zapobiec. 

Jak zapobiegać ciężkim zakażeniom RSV przy braku szczepionki?

Ostre choroby układu oddechowego wywołane zakażeniami wirusem syncytialnym układu oddechowego mają charakter sezonowy, podobnie jak zwykłe przeziębienia i grypa. W sezonie RSV infekcje te mogą osiągnąć szczyt. Jest jednak kilka kroków, które można podjąć, aby zminimalizować rozprzestrzenianie się tych przypadków. 

Sezon może przypadać na zimę, jesień i wiosnę. W tych porach roku zalecana jest szczególna ostrożność w przypadku kontaktu z małymi dziećmi lub niemowlętami, zwłaszcza tymi, u których ryzyko ciężkich zakażeń jest wysokie. Oto kilka kroków, które możesz podjąć, aby chronić te potencjalne ofiary. 

  • Unikaj dotykania twarzy: jednym ze sposobów na uniknięcie zanieczyszczenia rąk, które z kolei wejdą w kontakt z dzieckiem, jest trzymanie rąk z dala od twarzy. Chcesz uniknąć dotykania nosa, oczu i ust. Jeśli to robisz, rozważ umycie rąk przed położeniem ich na niemowlęciu.
  • Myj ręce tak często, jak to możliwe: Brudne lub nieumyte ręce to bardzo skuteczny sposób na rozprzestrzenianie zarazków. Czy to z powierzchni na twoje ciało, czy na niemowlę - zarazki te mogą łatwo znaleźć drogę do potencjalnych ofiar, prowadząc do choroby.

    Częste mycie
    rąk wodą z mydłem przez co najmniej 20 sekund pomoże zabić patogeny i ograniczyć ich rozprzestrzenianie się. W ten sposób doskonale chronisz niemowlęta przed chorobami. Musisz zachęcać małe dzieci do równego mycia rąk, ponieważ łatwo wchodzą w kontakt z zarazkami wywołującymi choroby. Można też użyć płynu do dezynfekcji rąk na bazie alkoholu, który zabije zarazki i zapobiegnie ich rozprzestrzenianiu się.
  • Osłaniaj kichanie i kaszel: Jednym ze sposobów zakrywania kaszlu i kichania jest noszenie masek ochronnych na twarz. Jeśli nie nosisz maski, do zakrycia ust i nosa podczas kichania lub kaszlu używaj bibuły lub górnego rękawa koszuli.Jeśli używasz bibuły, po zakończeniu jej używania wyrzuć ją do kosza.
  • Unikaj bliskiego kontaktu z osobami chorymi: W niektórych przypadkach zachowanie odpowiedniej odległości od osób chorych może być niemożliwe. Można jednak unikać pocałunków lub dzielenia się naczyniami i kubkami z takimi osobami, aby zmniejszyć szanse zarażenia się wirusem.Gdy ktoś ma objawy podobne do przeziębienia, może się okazać, że rzeczywiście ma RSV, a nie zwykłe przeziębienie lub grypę. Unikanie bliskich kontaktów może uchronić Cię przed zarażeniem się wirusem i rozprzestrzenieniem go na innych.
  • Utrzymuj powierzchnie czyste i zdezynfekowane: Osoby zakażone wirusem syncytialnym układu oddechowego mogą łatwo pozostawić go na przedmiotach lub powierzchniach, których dotykają. Patogen może również znaleźć się na tych powierzchniach, gdy zakażona osoba kaszle lub kicha, wypuszczając drobne kropelki zawierające zarazek. Czyszczenie i dezynfekcja przedmiotów i powierzchni, których ludzie często dotykają, takich jak klamki, zabawki i telefony komórkowe, może pomóc w powstrzymaniu przenoszenia zarazków z jednej osoby na drugą.
  • W czasie choroby należy ograniczyć ruch: Jeśli zdiagnozowano u Ciebie RSV, rozważ pozostanie w domu tak długo, jak to możliwe. Chodzi o to, aby ograniczyć wszelkie kontakty ze społeczeństwem, współpracownikami i innymi osobami, które mogą zarazić się od Ciebie. W miarę możliwości unikaj chodzenia do szkoły, pracy lub miejsc publicznych w okresie rekonwalescencji po przebytej chorobie. Takie postępowanie pozwoli odizolować się od innych osób i uchroni je przed zachorowaniem.

Jakie są objawy zakażenia wirusem RSV?

Jakie są objawy zakażenia wirusem RSV? Zakażenie RSV charakteryzuje się zwykle katarem, przekrwieniem, kaszlem, bólem gardła i gorączką. Początkowe objawy mogą przypominać zwykłe przeziębienie lub grypę, co utrudnia rozpoznanie choroby. 

Zakażone niemowlęta mogą być zmęczone, drażliwe i mieć problemy z oddychaniem. Zarówno u dorosłych, jak i u niemowląt objawy te powinny ustąpić po kilku dniach, ponieważ ustępują samoistnie.

Jednak ciężka infekcja RSV może charakteryzować się świszczącym lub szczekającym kaszlem. Kaszel taki często występuje z powodu zapalenia małych dróg oddechowych w płucach, gdy wirus rozprzestrzenił się w drogach oddechowych.

Takie ciężkie zakażenia są główną przyczyną dwóch najczęstszych infekcji płuc - zapalenia płuc i zapalenia oskrzeli. 

Niemowlę z ciężką infekcją RSV można rozpoznać po płytkim i szybkim oddechu. Klatka piersiowa dziecka często będzie wgłębiona między i pod żebrami. Przy każdym oddechu dziecko może również rozszerzać nozdrza, co wskazuje na trudności w oddychaniu. 

W większości przypadków wargi, usta i paznokcie dziecka stają się niebieskawe z powodu niedostatecznej ilości tlenu. Po zaobserwowaniu tych objawów należy pilnie zgłosić się do szpitala. 

Jak rozpoznaje się RSV?

Wirus syncytialny układu oddechowego może być trudny do zdiagnozowania wyłącznie na podstawie objawów, ponieważ ma takie same objawy jak zwykłe przeziębienie. 

Chociaż testy nie są zwykle wymagane jako część diagnozy, lekarze mogą wykonać badania laboratoryjne w celu potwierdzenia diagnozy RSV przed rozpoczęciem leczenia. Zazwyczaj podejrzenie zakażenia wirusowego opiera się na historii choroby pacjenta, badaniu fizykalnym lub porze roku.

Badanie laboratoryjne może obejmować badanie krwi lub mniej inwazyjny wymaz z jamy ustnej. W przypadku ciężkiego zakażenia lekarz może przeprowadzić dodatkowe badania. W takim przypadku, w zależności od pacjenta i jego stanu, może zostać wykonana tomografia komputerowa, prześwietlenie klatki piersiowej lub posiew krwi i moczu. 

Czy szczepionka COVID-19 może zapobiegać zakażeniom wirusem RSV?

Mimo że niektóre objawy zakażenia RSV są podobne do tych występujących w szczepionce COVID-19, nie ma dowodów na to, że szczepionka COVID-19 może zapewnić ochronę przed RSV. Jednak dostępne obecnie szczepionki mRNA dla COVID-19 mogą stanowić cenny postęp w opracowywaniu podobnych szczepionek dla RSV

Czy szczepionka COVID-19 może zapobiegać zakażeniom wirusem RSV?

Źródła

  • https://www.cdc.gov/rsv/high-risk/index.html
  • https://www.cdc.gov/rsv/about/prevention.html
  • https://www.mcrmed.com/respiratory-syncytial-virus-rsv-vaccine-development-whats-next/
  • https://www.who.int/teams/health-product-policy-and-standards/standards-and-specifications/vaccine-standardization/respiratory-syncytial-virus-disease
  • https://journals.lww.com/pidj/Fulltext/2019/10000/Respiratory_Syncytial_Virus_Vaccines__Are_We.23.aspx
  • https://www.healio.com/news/pediatrics/20180911/rsv-vaccine-development-about-to-enter-golden-age
  • https://www.lung.org/lung-health-diseases/lung-disease-lookup/rsv/treatment
  • https://my.clevelandclinic.org/health/diseases/8282-respiratory-syncytial-virus-in-children-and-adults
  • https://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/respiratory-syncytial-virus/symptoms-causes/syc-20353098
  • https://www.pfizer.com/health-wellness/disease-conditions/respiratory-syncytial-virus-rsv

Dr John Apolzan PhD

Dr John Apolzan jest specjalistą medycznym z ponad 10-letnim doświadczeniem w dziedzinie żywienia, posiadającym tytuł doktora w dziedzinie żywności i żywienia na Uniwersytecie Purdue, IN, USA. Dr John jest znanym autorem prac medycznych, a jego prace zostały opublikowane w wielu publikacjach medycznych, w tym na stronach pubmed.ncbi.nlm.nih.gov i Google Scholar. Jego badania kliniczne specjalizują się w badaniu schorzeń związanych z odżywianiem, począwszy od otyłości, a skończywszy na zaburzeniach odżywiania, takich jak anoreksja i bulimia. Prowadził szeroko zakrojone badania nad tym, jak suplementy diety mogą wzmocnić i pomóc w utrzymaniu utraty wagi u pacjentów. Jego pasja do odżywiania doprowadziła dr Johna do założenia tej strony internetowej, aby szerzyć swoją wiedzę i pomagać innym osobom w ich podróży do utraty wagi. Można go również znaleźć tutaj familyfoodandtravel.com.

Recenzje użytkowników

Reply

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany

8 − five =